صفحه اصلی / وبلاگ / ,
PHP در مقابل جاوا: تفاوت در هزینه توسعه چیست؟

پی اچ پی و جاوا دو روش یا فناوری برای توسعه نرم افزار یا وب هستند. اما هر دو در رویکردهای خود متفاوت هستند و همچنین هزینه ها برای آنها متفاوت است.

در این مقاله بینش هایی در مورد تفاوت هزینه ها وجود دارد.
برنامه های کاربردی کوچک تا متوسط ​​با پیش پردازشگر Hypertext

PHP مخفف Hypertext Preprocessor است. در سال 1994 توسعه یافت. در آن زمان مخفف صفحه اصلی شخصی بود. بنابراین بیشتر یک ابزار برای ایجاد وب سایت های کوچک بود و کمتر در مورد برنامه های کاربردی وب بود.

با گذشت سالها این تغییر کرد.

پس از 25 سال این فناوری به ابزاری برای نوشتن برنامه های کاربردی وب در مقیاس کوچک تا متوسط ​​تبدیل شده است.

توسعه می تواند با فریمورک های PHP مانند Laravel، Symfony یا Zend سریعتر باشد.

برای انعطاف بیشتر، یک توسعه دهنده می تواند فقط از PHP استفاده کند.

جدا از آن، چند فناوری دیگر نیز وجود دارد که بر پایه PHP هستند:

وردپرس: وردپرس پرکاربردترین سیستم مدیریت محتوا (CMS) در جهان برای ساخت وبلاگ ها و وب سایت های آنلاین است.
TYPO3 و Drupal: هر دو این CMS توسط شرکت های متوسط ​​برای ساخت وب سایت ها و اینترانت ها استفاده می شود. از مزایای آن می توان به مقیاس پذیری، ثبات و امنیت بالاتر اشاره کرد. مواردی که برای سازمان های بزرگتر مهم است.
Magento و Shopware: اینها سیستم های فروشگاه آنلاین هستند. این ها توسط SME ها (شرکت های کوچک و متوسط) برای ساخت فروشگاه های تجارت الکترونیک استفاده می شوند. مجنتو گسترده‌ترین سیستم فروشگاهی (خود میزبان) در جهان است. Shopware در بازار زبان آلمانی به عنوان جایگزینی برای Magento استفاده می شود.

PHP تقریباً برای همه برنامه های تحت وب قابل استفاده است

حدود 90 درصد یا بیشتر از تمام الزامات برنامه های وب را می توان با PHP برآورده کرد.

به همین دلیل، توسعه دهندگان PHP زیادی نیز در دسترس هستند. آنها را می توان در بسیاری از کشورها در سراسر جهان یافت.
جاوا: برنامه های کاربردی سریع و در مقیاس بزرگ

در بیشتر موارد PHP برای ساختن یک نرم افزار یا برنامه وب کافی است.

اما در برخی موارد به برنامه های سریع و بزرگ نیاز است. یکی از این نمونه ها یک برنامه بانکداری آنلاین است.

این سیستم باید صدها هزار، اگر نگوییم میلیون ها کاربر، در یک زمان پشتیبانی کند.

پردازش این اطلاعات به فناوری مانند جاوا نیاز دارد که برای چنین برنامه هایی ساخته شده است.

همچنین امکان پیاده سازی ویژگی های امنیتی وجود دارد که پیاده سازی آنها در PHP به راحتی امکان پذیر نیست.

شرکت هایی مانند گوگل یا آمازون از جاوا استفاده می کنند. همچنین به طور گسترده توسط بانک ها و شرکت های بیمه استفاده می شود.
به تعداد توسعه دهندگان جاوا موجود نیست

همانطور که در این مقاله متوجه شدیم، توسعه دهندگان جاوا فقط در پروژه های مقیاس بزرگ در موارد خاص استفاده می شوند.

بنابراین، متخصصان جاوا زیادی وجود ندارند. و کسانی که در این زمینه باتجربه هستند، معمولاً در بانک های مقیاس بزرگ یا مشاوران فناوری اطلاعات که در سطح جهانی فعالیت می کنند، کار می کنند.

تقاضا برای جاوا معمولاً بسیار بیشتر از عرضه افراد مسلط به آن فناوری است.

بنابراین، توسعه دهندگان جاوا معمولاً برای ورود به بازار کار سخت تر هستند.
تفاوت در نرخ ساعتی

همه اینها منجر به تفاوت در قیمت ها و شرایط می شود.

توسعه دهندگان با تجربه جاوا عالی معمولا حقوق یا نرخ ساعتی بسیار بالاتری نسبت به افرادی که تجربه PHP دارند دریافت می کنند.
مدت زمان پروژه ها

در PHP کتابخانه های زیادی وجود دارد که به کاهش تلاش برای ساخت برنامه های بزرگتر کمک می کند. به خصوص فریمورک هایی مانند لاراول یا Zend می توانند برای توسعه سریعتر مفید باشند.

سناریو برای جاوا متفاوت است. معمولاً برای ساختن راه‌حل‌های ساده، کار زیادی لازم است (با مزیت اضافه‌شده این که راه‌حل‌ها سریع، امن و مقیاس‌پذیر هستند).

بنابراین ساخت یک برنامه مشابه با جاوا بسیار بیشتر طول می کشد، در حالی که در عین حال نرخ ساعتی بسیار بالاتری دارد.
محاسبه مثال

برای درک بهتر وضعیت، اجازه دهید یک محاسبه مثال برای راه حل وب انجام دهیم. در این مثال یک برنامه وب است که قیمت محصولات را در فروشگاه های اینترنتی مختلف مقایسه کرده و در وب سایت نشان می دهد.

زمان توسعه در PHP است

زمان توسعه: 2.5 ماه (یا 400 ساعت)

نرخ ساعتی: 25 دلار آمریکا

قیمت: 10000 دلار آمریکا (400 ساعت x 25 دلار آمریکا)

زمان توسعه در جاوا است

زمان توسعه: 5 ماه (یا 800 ساعت)

نرخ ساعتی: 45 دلار آمریکا

قیمت: 36000 دلار آمریکا (800 ساعت x 45 دلار آمریکا)

نتیجه گیری برای این مثال

راه حل مشابهی که در جاوا ساخته می شود، حدود 3.6 برابر بیشتر از زمانی که در PHP ساخته شده باشد، هزینه دارد.
نتیجه

البته بستگی به نیاز شرکت دارد. یک بانک یا یک اپراتور پرواز مایل است برای راه حل های خود بسیار بیشتر هزینه کند تا برنامه های کاربردی ایمن (مثلا: در بانکداری آنلاین) داشته باشد.

یک سازمان متوسط ​​با 100 کارمند ممکن است چنین الزامات بالایی نداشته باشد. راه حل های آنها ممکن است تنها توسط 100 تا 1000 کاربر در روز استفاده شود و تراکنش ها معمولاً ماهیت حیاتی ندارند. تامین‌کننده‌ای که قطعات خودرو را از طریق فروشگاه اینترنتی خود می‌فروشد، می‌تواند به PHP، یک چارچوب PHP مانند Laravel یا یک سیستم فروشگاه آنلاین مبتنی بر PHP مانند Magento اعتماد کند. همچنین: برای یک SME، هزینه عامل بزرگتری است. بنابراین آنها معمولا به دنبال راه حل های کم هزینه تر هستند.

شرکتی که تصمیم می‌گیرد یک نرم‌افزار یا یک برنامه کاربردی وب بسازد، باید مزایا و معایب هر رویکرد را بررسی کند و در مورد راه آینده تصمیم‌گیری کند.

تجربه شما چیست؟

توجه : اطلاعات شما در دنیار وب محفوظ می ماند